5 Mart 2017’den not

Seğmenler Parkı, Genel Kurul ve TAYAD dayanışma Yemeği: 117. Gün

Bugün alanda çok az zaman geçirebildim. 8 Mart etkinlikleri ve KESK’e bağlı sendika şubelerinin genel kurulları vardı. Mimarlar Odasının düzenlediği 8 Mart etkinliğine katıldım. Seğmenler Parkında, kamu görevinden çıkarılan hoca ve Arş. Gör. arkadaşlarımızla birlikte bu süreçte neler yaşadığımızı ve süreci nasıl değerlendirdiğimizi konuştuk. Açlık Grevi kararımızı açıkladım. Onun üzerine de bir konuşma oldu. Hoca ve arkadaşlarımız bu süreçte bize nasıl destek sunabileceklerini öğrenmek istediler. Fikir alışverişinde bulunduk, güzel bir etkinlik oldu.

Oradan ayrılıp Ankara Üniversiteler Şubesinin genel kuruluna gittim. Oylama bitmişti, sayım yapılıyordu. Orada da bir konuşma yapmak, açlık grevi kararımızı açıklamak istiyordum ama olmadı. Ben gitmeden, arkadaşlarımız orada bildiri dağıtımı yapmış ve açlık grevi konusunda genel kurula gelenleri bilgilendirmişlerdi. Gittiğimde kararı duyanlar, ne yapabileceklerini sordular. Herkesi cumartesi günkü açlık grevi açılışımıza davet ettim.

Akşam TAYAD’ın dayanışma yemeği vardı. Dostlarımızla, TAYAD’lı ana babalarımızla birlikte olmak bize çok iyi geldi. Grup Yorum da vardı. Kocaman ve coşkulu halaylar kuruldu. Halay çekmeyi çok seviyorum ve genelde alanda çektiğimiz halaylar kısalığından dolayı beni tatmin etmiyor. Bu kez halaya doydum. Gecede tutsaklardan mektuplar okundu, TAYAD adına konuşma yapıldı. Direnişimizin en güzel abilerinden Mehmet Özer kısa bir konuşma yaptı ve şiir okudu. Ben de bir konuşma yaptım.İlginç bir şekilde çok heyecanlandım. Sanırım açlık grevi kararımızın heyecanından. Ve dostların arasında olmaktan. Çok güzel bir akşam geçirdik.

Mehmet Amca konuşmasında, böyle etkinliklerin öneminden bahsetti. Bir araya gelmemizi istemiyorlar, daha çok gelmeliyiz, dedi. Çok doğruydu söyledikleri. Birlikte olmak bize ne kadar güçlü hissettiriyor. Oysa, bir yemeğin ne kadar etkisi olur diye düşünebilir insan. Emperyalizmin insanları yalnızlaştırmak için milyonlarca araca başvurduğu bir çağda yaşıyoruz. Biz de bir arada olmak için birçok araca ve yönteme başvurmalıyız. Bir yemekten, bir kahvaltıdan ne olur diye düşünmeden, her türlü yol ve yöntemle bağlarımızı güçlendirmeliyiz. TAYAD’ın etkinliği bunları düşündürdü bana. Onlara bir kez de buradan teşekkür edeyim. Sadece kendi evlatları için değil tüm devrimciler için mücadele eden, dünyanın en fedâkar ana babaları onlar. Onları çok seviyoruz.

Bugünler öyle geçiyor ki sevgili dostlar, hayatımda böyle anları bir daha yaşayabileceğimi sanmıyorum. Açlık grevi kararımızı açıklamamızdan bu yana tarif edemediğim bir his, hep benimle. Her zamankinden daha yoğun bir koşturmaca içindeyiz ama daha az yorulduğumu hissediyorum bu süreçte. Açlık grevi kararımızı herkese duyurmalıyız, duymayan kalmamalı, düşüncesiyle hareket ediyoruz. Katkı sunmak isterseniz, alana gelip sticker alabilir, mahallelerinizde yapıştırabilirsiniz. Tanıdığınız insanlara bildiri vermek üzere alandan bildiri alabilirsiniz.

Yarın yine alandayız. Herkesi, her zamankinden çok bekleriz.

Sevgiler,
Nuriye

Reklamlar